درباره ریبوار Rebwar

A few words about Rebwar A veteran revolutionary author, poet and songwriter, Mosleh Rebwar has published an anthology of poetry and short stories based on actual working class struggles that shook the world since the 1960s. These stories were first broadcast into towns and cities across Iran’s Kurdistan province by the radio station of the Komala communist party. Komala means “collective.” Rebwar was the first to translate The Internationale (the anthem of the international working class) into Kurdish (Sorani). His revolutionary songs remain popular across the region, and among the progressive Iranian Kurdish émigré communities scattered around the world. Born in 1947 in the Kurdish town of Mariwan, Rebwar grew up under the brutal Shah’s regime. The neighbouring Soviet Union represented a beacon of hope for social justice and development. Rebwar sharpened his politics while a student in Tehran in the 1960s, and was a founding member of Komala. The party remained an underground organisation until the eve of the 1979 uprising in Iran, which toppled the monarchy. Komala led the resistance to the Islamist takeover in Kurdistan before activists were killed or forced into exile during a bloody campaign waged by the new Islamic Republic against communists and progressives. But the struggle did not end there. Komala set up guerilla camps that won the support of people by refusing to submit to the Islamist regime, and continued the fight for socialism as part of the wider international communist movement. Rebwar remained an active member of the party until its split in the late ´80s and then continued in a new established party until the late of the ´90s. Since then he continues his political activities independently. Rebwar has worked as a secondary school teacher in Gothenburg, Sweden. He continues to campaign against racism and sexism and for working class power.

این شازده، “آبراهام لینکلن” نیست! (“جۆ بایدن” هم تحفەئی نیست؛ چنانکە “اوباما” هم نبود!)

سالها پیش، وقتی “اوباما” آمد سر کار، در استقبالش، این متن را نوشتم.

حالا هم، در استقبال “بایدن”، با تغیراتی اندک، بازنشر مینمایم:

 

 

“اوباما”، این شازدەی امپریالیزم که گویا آمده تا سمبل امیدی برای سرمایەی غرق-در-بحران باشد، میخواهد “آبراهام لینکلن” را تداعی کند! درعین حال، میخواهد به عوامفریبی “جان کندی” هم، تأسّی جوید که “مردم نباید انتظار داشته باشند امریکا کاری در حقشان بکند؛ بلکه باید خودرا مدیون بدانند که آنان برای “امریکا” (بخوان سرمایەداري امریکا) چه میکنند!”

ایشان اما، دیرآمده اند. “لینکلن”، رهبر یک سرمایەداري شکوفا و هنوز-مترقی بود که مثلا، بردگی را لغو کرد. اما حالا، یک قرنی هست که از آن سرمایەداري پیشرو، دیگر خبری نیست!  یک قرن و نیم پس از “لینکلن”، این سیستم ستمگر، چنان به گندیدگی امپریالیستی مبتلاست که رئیس جمهور شدن یک افریقایی-تبار برایش تکان-دهنده است! آری؛ این سیستم طبقاتی که مرحله ی نهایی امپریالیسمش آنرا تا مغزاستخوان پوسانده، هنوز از اینکه بخشی از انسانیت برده نباشد، یکه میخورد و وقتی یک رنگین پوست (هرچند  امتحان وفاداری خود به سرمایه را، در کسوت یک سناتور، صدبارهم پس داده باشد) به چنین مقامی میرسد، آنرا همچون واقعه یی “عجیب” ماههاست کە در بوق و کرنا میکند! این سیستم که لیاقت بشریت را، فقط، بردگی مزدی میداند، نه تنها چیزی بدهکار دموکراسی، به تعبیر بنیانگذاران آن، نیست بلکه نئو-لیبرالیسمش، با لیبرالیسم اولیەی سرمایەداري پیشرو قرن ١٨ و حقوق بشر آن، بەکلی، بیگانه است. این سیستم، کارگران را خاموش؛ زنان را تن فروش، ویا حجابي، و یا هردو؛ کودکان را نامطلوب و ترجیحا، نیروی ارزانتر در بازار کار، و کلیت انسان را، خوار و خفیف سود سرمایە، میخواهد!

 این شازده اما، در توهمی که ساده لوحان سیاسی به او دارند، شریک نیست! ایشان، نه تنها باجنگ و آوارگی که مدتهاست روتین سرمایه ی امپریالیستیست، مساله یی ندارند بلکه با وقاحت هرچه روشنتری از تجاوز سبعانه ی اسراییل به مردم غزه و همەی قانون شکنی های این مخلوق عجیب الخلقەی امپریالیسم انگلیس، دفاع میکنند وآنرا به منزله دفاع از کودکان معصومی که مورد تهدید بوده اند، تقدیس هم مینمایند!!

حتی میفرمایند که از بابت آنچه بر دست سلفهای خودش هم  گذشته، معذرتی نمیخواهند؛ به این معنی که نه از بابت ویتنام  و نه کودتای شیلی، نه از بابت کوبا و نەافغانستان و نەعراق، و نه بەخاطر تحمیل “خمینی” و اسلامیسمش به انقلاب ایران، توسط دولتهای غربی و مشخصا توسط “جیمی کارتر” هم-دمکراتش؛ و نه ازبابت خلق تروریسم اسلامی و نە آفریدن “طالبان”، از زبالەدان مذهب کپک-زدەی پاکستان و افغانسنان؛ و نە از خلق “حماس” توسط نوچەاش، اسراییل بەمنظور تفرقە در جنبش ناسیونالیستي رقیب فلسطینیش، پی ال اۆ؛ و نە از بابت بسیاری کلافهای سردرگم و جنایت-آفرین دیگر، خودرا بدهکار هیچ ستمدیدەیی نمیدانند!

با همەی این رسواییها، این پرنس امپریالیسم، اشک به چشمان توهم-زدەی بعضیها میآورد وچاپلوسان گرداگردش میخواهند توهمی را که سادەلوحان سیاسی دهه ی 1960 نسبت به “جان کندی” داشتند، بار دیگر، زنده کنند. ایشان که در اولین نطق خود، کمونیسم را کنار فاشیسم گذاشتند؛ بەعلاوە، بەدنبال پایین آوردن  توقع مردم و مشخصا کارگران بحران زده هستند که بازهم برای امریکایشان جان بکنند و نپرسند “امریکا برای آنان چه میکند”!

واقعیت امر، یک بازار بسیار عظیم و انباشته از ثروتی است که هرآن متمرکزتر میشود، پایەی مادی و اقتصادی استبدادهای گوناگون (اما در اساس همگون) سرمایه، در سراسر جهان است؛ حکومتهای قلدری که بدهکار هیچ دمکراسی و هیچ کنترلی از طرف آفرینندگان این ثروتها، نیستند! انسانهای خلاق و کارگری که آفریننده ی ثروت بیکران این سیستم هستند، خود اسیر آن شده اند و قادر به در-شیشە-کردن این دیو، نیستند.

چنانکه اشاره شد، “اوباما” در ساده لوحی مخاطبانش شریک نیست. حد اکثر وعده یی که او میدهد اینست که ماجراجوییهای نظامی سلفش را کنار میگذارد و با سنگسار-کنندگان، در ایران، مذاکره میکند و با خونخورارترین رژیمها، از در دیپلماسی وارد میشود! انصافا هم، سیستم چپاول و فوق سود را، چه حکومتی مناسبتر از حکومت حجاب و سنگسار در ایران؟! کارگران، چه بهتر که خاموش بمانند و در ایران به امام غایب و سفرەی حضرت عباس دخیل ببندند؛ در فلسطین، بەحملەی مداوم اسراییل، فکر کنند، نە به دستمزد و ساعت کار و سوسیالیسم؛ با اینها مشغول باشند و گرفتاری درست نکنند!

اما اگر این قدرتمداران دست دوم،  بازیگوشی را از حد بگذرانند؛ آنوقت دیگر صبر خداوندگار سرمایه، سر-خواهد آمد و به “گزینه” های دیگرش دست خواهد برد! وهمچنانکه شاه و صدام حسین را تنبیه کرد آنان را هم تنبیه میکند! اخیرا اما، با سربلند کردن مدعیان دیگری ، نظیر چین، روسیه و یا هند، در رهبری استبداد بازار، این گوشمالیهای اربابان ‌غربی، بەسادگی سابق نیست؛ و نیاز بیشتر “اوباما” به دیپلماسی، از اینجا ناشی میشودآ

آری؛ مدتهاست از امامزاده ی سرمایەی امپریالیستی، نە در شرق و نە در غرب، معجزه ی دمکراسی برنیامده. پس از دومین جنگ جهانی امپریالیستها، هرجا “مصدق”ی یا “عبدالناصر”ی پیدا شد، از طرف اربابان قیم دمکراسی، گوشمالی خورد! دمکراسیهای نیمه ی دوم قرن بیستم، ازدم، دمبریده و متناسب-شده با دیکتاتوری سرمایەی بزرگ جهانی، بوده اند. مضحکه ی پارلمانهایی نظیر کویت یا ایران را، و با به توپ بستن پارلمان روسیه از طرف “بوریس یلتسین”، رئیس جمهوری دردانەی “بیل کلینتون” را، “ولایت فقیه” ارمغان “جیمی کارتر” را، و یا بارزانی و طالبانی ارمغان “جرج بوش” را، این سیستم استبداد-زدە، میخواهد به جای دمکراسی، و به معنی کنترل مردم، بەما قالب کند! آنان، هرگاە مصلحت بازار بزرگ ایجاب کند، ابائی ندارند کە حماس و عباس را در فلسطین، ویا احمدی نژاد منتخب شورای نگهبان را در ایران، “دولتهای منتخب مردم” بنامند!

در مهد دمکراسی های قدیمی هم حتی، مدتهاست که پارلمانها وکنگرەهایشان،صرفا ابزار مشروعیت سرکوبند. این حقیقت انعکاس سیاسی بازار بسیار بزرگ و بی ترحمی است که جز استبداد سبعانه برای چپاول و برای تولید ناگزیر قوق سود، هیچ سیستم سیاسی ناشی از اراده ی مردم  را برنمیتابد.

بحرانها ی پیاپی و گسترش یابنده شاهد این مدعای دیرینەی ماست که این بازار و این سیستم امپریالیستی را، نه با تغیر دم-بریده ی شازده اوباما، بلکه با تغیر بنیادی این سیستم به کنترل مردمی و بە سوسیالیسم، مینوان از بحران درآورد.

امید که اعتصاب سراسری کارگران در فرانسه، و پیش از آن، اعتراضات مردم آتن و اخیرا اعتراض کارگران در روسیه تنها چند علامت آغازگر یک حرکت نوین سراسری حهانی علیه این بحران و احیانا کل نظام امپریالیستی سرمایه باشد. مشکل اما ضعف جنبش آگاه و متشکل طبقه ی کارگر  و آلترناتیو سوسیالیستی و کمونیستی در مقطع فعلی است. شرایط عینی چنین تحولی، اکنون از هر زمان گذشته آماده تر است. مهم اینست به چه اندازه بتوانیم از آن استفاده کنیم.

 

سوار دابەزێ و پیادە-سوار

(روونکردنەوەیەکی کورت:
 فۆرومی ئێکونۆمي جیهاني:
World Economic Forum،
بە بۆنەی کۆرۆناوە، قسە لەوە دەکەن کە ئێکۆنۆمی دنیا،
Great Reset  (ریسێت ی گەورە) بکرێتەوە،
 ئابووري جیهاني، سەر لەنوێ و لە ڕگەوە، دامەرزێننەوە!
من لێرەدا، Resetم کردووە بە “داچنینەوە”
وەک چۆن داشەکانی شەترەنج دادەچنینەوە؛
ئەم شیعرە باسی ئەو داچنینەوەیە)
 
 
 
کۆرۆنا پاشقولی داون
بەزم و بازاریان شێواوە
              شپرزاون!
قاویان داوە:
           بەتەمای داچنینەوەن!
پاش شێوانی بەزم و بازاڕی نگریسیان
        باسی داچنینەوەی مەزنی
 داشەکانی شەترەنجی شپڕێویان دەکەن!
بەڵام ئێمە، خۆ لەمێژە
        خەریکی داچنینەوی مەزنی ئەم گۆڕەپانەین!
سەد و پەنجا ساڵ پێش ئێستا،
         کۆمۆنەی پاریس، فەرەنسا،
         دامان بەژێر تەختەی شەترەنجی جیهانا؛
         ئەوە ئێمە بووین ئەو کاتە،
              داچنینەوەی مەزنمان لە هەڵڵا دا!
بۆ دامەرزانێکی نوێ؛
دامەرزانێک
         بێ شا،
         بێ وەزیر و بێ فیل،
                     بێ فیل سوار؛
         بێ قەڵا و پەستوو و پەناگای دەسەڵاتیان!
وتمان: ئەرێ؛
                  سوار، ئێتر دابەزێ!
                                     سوار دابەزێ و پیادە سواربێ!
//////\\\\\
بە شۆڕشەکەی ئۆکتۆبریش
        جارێکیتر
         سوارمان کێشایە خوار لە زین؛
         پیادەی خۆمان
         هەڵمان کوتایە سەر تەختی دەسەڵاتی گشت-گۆڕەپان؛
                     هەمان-کات، لە هەڵڵامان دا: پیادە-سوار!
ئێستا بەڵام،
           زۆڵم و زۆر و هەڵاواردن و تاڵانیان
           بە پانایي هەموو جیهان
           ڕێگای هەناسەی لێ گرتووین؛
           گیانیان گەیاندوەتە لێوان،
‌هێشتاش ئاوا بێشەرمانە،
           بەتەمان تێهەڵکەنەوە و
                               شەترەنجە شپڕێوەکەیان
                                                              جارێکیتر داچننەوە؟!
////\\\\
بەسیە ئیتر!
            با داچڵەکێن؛
            با بزانن!
با بزانن:
کات، کاتی هەڵپێچانیانە؛
                نەک داچنینی سەرلەنوێی
                                  شەترەنجی شڕ و شپڕێوی دەسەڵاتیان!
//////\\\\\
بەڵێ؛
        بێن دایچنینەوە
             لەڕگەوە!
             داچنینەوەی حەقەتي و هەرە مەزن:
                      با سوار، یەکجاري، دابەزێ و
                                  پیادە سواربێ!

شبح کمونیسم در انتخابات امریکا

ترامپ، یک تحفەی سرمایەی کلان است؛ او از خصلت نماترین نمایندەهای سیاست سرمایەی امپریالیستي و پامال کنندەی ارزشهای دمکراتیک! در لیچاریهایش علیە حزب مخالفش، ابتدا، آنان را بە سوسیالیسم و کم کم بە کمونیسم متهم کرد.

این شبح کمونیسم، کە بر وحشت ترامپ سایە افکندەبود، حاکی از یک واقعیت هم بود: این انتخابات نشان داد کە پایگاە ترامپ بین جمعیت شهری  و عمدەی مراکز کارگری ضعیف بود (و هست)؛ در عوض، مناطق روستائی، مذهب-زدە و عقبماندە بە این تاجر و سیاستمدار متفاوت کە قول میداد “باتلاق واشنگتن” را خشک کند، توهم داشتەاند!

بایدن قول دادە کە “شکاف در جامعەی امریکا” را ترمیم کند و رئیس جمهور “همەی امریکا” باشد. او، خود پیش از هر کس میداند کە دروغ میگوید؛ او، حتی نمایندەی همەی حزب دمکرات هم نیست؛ بەهمین علت، کامالا را یدک میکشد! کامالا هم، نمایندەی نیمەی ویران حزبش نیست؛ جامعەی امریکا، در یک دگرگونی سیاسي بەسر میبرد: طبقەی کارگر سر برآوردەاست! “شبح کمونیسم” هم بخشی از همین واقعیت است.

آنچە ما در جناح چپ حزب دمکرات شاهد بودەایم، فشار چپ واقعی جامعە یعنی طبقەی کارگر امریکاست؛ جنبشی مطالباتی کە این همایشهای انتخاباتی نشان دادە است کە در حزب دمکرات امریکا نمیگنجد!

آنجا، صحبت از انقلاب است، صحبت از سوسیالیسم و کمونیسم است؛ بەطوریکە ترامپ و همپالگیهایش را، اینچنین، بە وحشت انداختەاست. این تواها، از جنس چپ بورژوائی حزب دمکرات نیست؛ بلکە از جنس یک جنبش کارگری رادیکال است کە هرروز بیشتر گفتمان کمونیستي بەخود میگیرد.

این تحول، آنهم در جامعەی عظیمی همچون امریکا، در چند ماە (وشاید حتی چند سال) بە شکوفائی و شفافیت جود، نمیانجامد، اما آشکاراست کە قابل بازگشت هم نیست! مطالبات رادیکال کارگران، کە با بحران کرونا هم اوجگیری تازەئی دارد، با رفرمهای آبکی حزب دمکرات جواب نخواهد گرفت. فاشیسم و استبداد فشردەی سرمایەی کلان هم، تن بە اصلاحات ریشەئی نمیدهد؛ بنابراین، جنبش کارگری ناچار از پیشروی و شفافیت بیشتر است تا متحدین خود در مناطق کمتر-شهري راهم بە نیروی خود بیفزاید و این موج، عظیمتر و عظیمتر شود.

چنین تحولی، در یک کشور متروپل نظیر امریکا، بە فراتر از مرزهای این کشور هم نیرو میدهد، چراکە تحولاتی از این دست در سایر کشورهای متروپل هم، در برابر فاشیسم، قابل تصوراست. آیا طبقەی کارگر، در سطوح فرا-کشوري، در آستانەی نمایشی از مطالبات رادیکال و قدرت-خواهی بین المللی است؟؟ آیا جنبش رادیکال این طبقە، در برابر فاشیسم، اسلامیسم و سایر بحرانهای ایدئولوژیک و سیاسي سرمایەی کلان تمامیت-خواە، سدی یا مانعی بنا خواهد ساخت؟؟ از لحاظ پایەی مادی و اجتماعي، این امر کاملا محتملی است؛ نە تنها محتمل کە آرمان زیبائي است!

جلال ملکشاە، بە خاطرەها پیوست.

یکبار دیگر، مرگ یک شاعر، جلال ملکشاە، قصەی “هنر مقدس”، هنر متعهد و حتی کشمکش گرایشهای طبقاتي در عرصەی هنر را، بە میان آوردەاست.
یادداشتها، عمدتا، دلسوزي است برای شاعر و لعن و نفرین بە جمهوری اسلامی و روایت مخوف بودن زندانها کە واقعیتی آشکار است و شاعر را درهم شکستە. کمتر کسی بە همکاریهای جلال با زندانبانان اشارە دارد؛ در یک مورد هم “عذرخواهی” کسی را میبینیم از این بابت کە قدیمها، از همکاریهای جلال با همان زندانبانان شاکی بودەاست!
کسی منکر وحشیگری زندانبانان نیست؛ بەخصوص کە من خود، تجربەی زندان دارم و میدانم کە مقاومت بسیار سخت و غالبا غیر ممکن بودەاست! آری؛ در هم شکستن زندانی هم قابل ملامت نیست! و شکنجەگر هزار بار محکوم است! اما، در پاسخ آنانکە سنگ دلسوزی زندانیان شکنجەشدە را بە سینە میزنند و همکاران شکنجەگران را نمیبینند، باید توضیح دهم کە:
بسیارند همچو منی کە مقاومت را یکسرە، از مبارزە حذف نمیکنند؛ بە خصوص، همکاري با زندانبانان، آنهم در آن حدی کە نقل شدە است، برایمان قابل توجیە نیست. بنا بە تجربە و خاطرات زندەی نسل ما و زخمهائی کە از نارفیقان خوردەایم، میدانیم کە همکاریهائی دراین سطح با دژخیمان، نە معمول و عادی بودە و نە همیشە ناشی از اجبار! و نە قابل قبول میان مردم!
 
از این کە بگذریم؛ در عین حال نقدهائی هم شنیدە میشود کە:
 
این شاعر، هنگامیکە جنىش کارگری، حضور توانائی در میدان دارد، آرمانهایش محدود است بە یک ناسیونالیسم نەچندان خوشنام؛ بنابراین، مبارک همان ناسیونالیسمی باشد کە افق تنگش از سلیمانیە فراتر نمیرود و مرزهای دیگر این جهان اسیر سرمایە، آزارش نمیدهد!
 
اما این حقیقت هم امیدوار کنندە است کە حضور نقد طبقاتی و حضور مطالبەی کارگري از عرصەی هنر، مدافعین “هنر مقدس” را بە کنج جدل راندە و بە حالت دفاعي کشانیدەاست! این مارا قدمی جلوتر میبرد!
 
ذیلا هم، یادداشتی میبینید بە زبان کردي، از صفحەی یک دوست عزیز، عبداللە سلیمان مشعل:

 

جەلالی مەلەکشاه شاعیری بزووتنەوەی کوردایەتی مرد. مەلەکشاه شاعیر بوو و وە شاعیرێکی باش و شیعرەکانیشی تەژین لە شیعرییەت. بەڵام خەمی ناو دەقە شیعرییەکانی، خەمی ڕزگاری و یەکسانی و دادپەروەری کۆمەڵایەتی نەبوو. خەمی ئینسانی بەشمەینەتی کورد نەبوو .جەلالی مەلەکشاه شاعیرێک نەبوو لە سەنگەری چینایەتی کرێکارانی کوردستانەوە دەنگ هەڵبڕێت و دەق بنووسێت. ئەو گۆرانی بۆ کوردایەتی دەگوت و خەونی بە بە ئازادی کوردستانەوە دەبینێ لەژێر سێبەری دەسەڵاتی بۆرژوازی کوردیی.کرێکار و چینی کرێکاری کورد هیچ جێوشوێنێکی لە جیهانی شیعرەکانی مەلەکشادا نییە. سەرتاپای دیوانەکەی مەلەکشاه تاوتوێ بکە ئومێدێک بە جیهانێکی خاڵی لە ستەم و چەوسانەوەت بەرچاو ناکەوێت. بەڵێ مردنی جەلالی مەلەکشای شاعیر زیانێکی گەورەیە لە بزووتنەوە و شیعری کوردایەتی، نەک لە ئەدەب و شیعری رادیکاڵی شۆڕشگێرانە.

Image may contain: 1 person, beard and close-up

چند سر بریدەی دیگر، تا اتحاد ما؟؟

اسلامیسم بازهم جنایت آفرید! سیستم ضد بشری سرمایە، بستر انواع ماشینهای جنایت سیاسیست! این سیستم، ازجملە، از کارآئي سامانەی جنایتکارانەی اسلامیستي، بهرە میبرد! از یک طرف، ظرفیت سبعانەی اسلامیسم را علیە هرگونە صدای آزادیخواهی، علیە آزادی بیان و علیە زن بەکار میگیرد و در وسط خیابان پیشرفتەترین کشورها، سر می بڕد؛ از طرفی دیگر، صفوف فاشیسم و نژاد-پرستي را، در اروپا و امریکا، سامان میبخشد و علیە مهاجران فلکزدە بە میدان میآورد! و البتە بدون احساس هیچ مسؤلیتی کە چقدر اوضاع از کنترل خارج شود و بیگناهان قربانی شوند!

اگر میگوئیم امپریالیسم بە پایان هرگونە دمکراسی و آزادیخواهی رسیدە؛ این پیش-بینی داهیانەی را، لنین، صد سال پیش بەمیان آورد! این لنین و بلشویکها بودند کە در اعتراض بە جنگ جهانی سرمایەداران، در ابتدای قرن گذشتە، نکبت امپریالیسم را بەجهانیان شناساندند! این لنین و رفقایش بودند کە امر دفاع از ارزشهای دمکراتیک را، امر طبقەی کارگر پیشرو و امر سوسیالیسم و کمونیسم، دانستند.

آری؛ این جنبش ما، جنبش کارگری کمونیستي آگاە است کە باید صفوفمان را هرچە متحدتر و قدرتمندتر کنیم و یکی از اهدافمان را، کە پایان دادن بە عربدەکشی و بە جنایات آشکار خیابانی اسلامیسم و بە جنایات فاشیسم است؛ عملی کنیم! آری؛ منظورمان آچمز کردن این هردو سامانەی جنایت: اسلامیسم و فاشیسم است کە هردو از ذریتهای دوقلوی سرمایەداری اند! در اشل بزرگتر هم، بیرون راندن همەی دیناسورهای پایان تاریخ سرمایە را در دستور داریم تا این زندگی زیبا را کە ساختەایم، محافظت کنیم! برای رهائی زن، رهائی مرد و رهائی کودک، برای آزادی کل انسان از فرهنگ بردگی مزدی، از این نظام و هرگونە اسارت انسان در اقتصآد و مناسبات نابرابر، تلاش میکنیم!

اما هر از گاهی، چاقوکشان این نظام، فرزندانمان را سلاخی میکنند تا زهر چشمی از ما بگیرند؛ چند بار دیگر سرهای بریدەی مردم بیگناە باید شهادت دهند کە این سیستم، ارادەی دفاع از امنیت ما، از آزادیها و ارزشهای دمکراتیک و لائیک ما  را ندارد؟! نە آن ارادە را دارد و نە آن توانائی را کە از ارزشهای ما دفاع کند!

ما، در عوض، چە نیروئی داریم؟! نیروی ما، نیروی ٩٩ درصدی کارگران و مردم فرهیختەئی است کە موقعیت مادی و اقتصادیمان، منافع و زندگی روزمرەمان، بەخطر افتادە و نەتنها نیازمند کە درخور ارزشهای دمکراتیک و انساني هستیم! ما باید این متحدان واقعی خود را، نەتنها درایران، کە در فرانسە، در اروپا، آمریکا و همەی جهان بە میدان آوریم؛ جنبش کارگري را، جنبش دگرگۆن-ساز کارگران کمونیست کە نیروی اصلی کمونیسم هستند را، در هر شهر و در هر منطقە و هر جا کە دستمان میرسد متشکل سازیم، جنبش جهانیمان را، آگاهتر و متحدتر نمودە، از جملە در این عرصە، بە میدان آوریم.

البتە، این اصلا در تناقض نیست با فشار آوردن بە دولتهای سرمایە، کە ادعای جدائی مذهب از دولت را دارند! باید بتوانیم بە آنان هم گوشزد کنیم کە بدون ریاکاری و بدون ملاحظەهای سخیف اقتصادی، فورا، بەعنوان یک ارزش مهم دمکراتیک، مذهب را کاملا از دولت و از قدرت دور کنند و واقعا آنرا بە امر خصوصی و بە کلیساها و مساجد و غیرە برانند! اما چطور میتوانیم بە این دولتها فشار آوریم؟؟ نیروی ما برای این فشارآوردن، از کجا میآید؟ از کجا، جز همین جنبش کارگری و اعتصابات و حرکات اعتراضی این جنبش؟؟ آری؛ نیروی ما همین مردمان، همین کارگران آگاە و مبارز است. با بسیج کردن کمونهای کارگری، همچنین میتوان، حتی بەطرزی مؤثر، تحرک اسلامیستهای گردن-زن را، در محل کار و زندگیمان فلج کنیم!  همچنین فاشیستهای آدم-کش مسموم بە نزاد-پرستي را، میتوانیم، بە کمک همین کمونهای کارگري، فلج کردە و بە جنایاتشان لگام زنیم و حتی پایان دهیم!

اکتفا کردن بە لابە و زاري نزد کارگزاران سرمایە، یا بە “افشاگری” از دولتهای سرمایە کە گویا معیار دوگانە دارند، در بهترین حالت، سادەلوحی مارا مینمایاند! چرا این دولتها و این سامانەها بەما کمک کنند؟؟ این دولتها کە طشت ریا کاریشان از بام افتادە و افشاشدە اند؛ کە در حرف مدافع ارزشهای دمکراتیک اند اما در عمل، دست در کیسەی رژیمهای مستبد سرمایە دارند؟! دست در جیب استبدادهائی نظیر ایران و عربستان و غیرە دارند، بر تاخت و تاز آنان بر حقوق زن و مرد کودک، بر حقوق بشر، چشم میپوشند و حتی همدستشان میشوند! اینان، باید با فشارما و متحدان ما، روبرو شوند؛ باید ناچار شوند کە از منافعی چشم بپوشند و بە شعارهای عامەپسند ارزشهای دمکراتیک عمل کنند!؟ اگر فشاری بر آنها نباشد، تنهآ در فریبکاریشان جریتر خواهند شد!؟

البتە، ما در این سازماندهی اتحاد و آگاهی، راە دراز و دشواری در پیش داریم؛ اما راە دراز و دشواری راهم رفتەایم! بەعلاوە، این راە ما، هرچند طولانی و هرقدر سخت، کوتاهترین و آسانترین راە است! راەهای دیگر راە سرمایەدارانست؛ سرمایەدارانی کلان کە با ثروت نجومی، دیگر از سرمایەی رقابتی قرون گذشتە (کە مدافع ارزشهای دمکراتیک بود) فاصلە گرفتەاند و آشکارا، پایگاە اجتماعی-اقتصادی استبداد هستند! راەحل سرمایەداري، بەجلو نیست؛ بلکە بەعقب است! بنا بر این نە در جهت حل مشکلات بلکە، چنانکە در این چند دهە دیدەایم، در جهت آفرینش طالبان، خمینیسم، داعشیسم، نژادپرستي و فاشیسم است؛ در جهت نفی و محو دمکراسیست. ناگفتە پیداست کە این بی-راهە، چە اندازە سختتر، طولانیتر و پر-مخاطرەتر خواهد بود!؟ واضح است کە دراین صورت، باید انتظار شارلی-ابدوها و سربریدنهای خیابانی بیشتر، انتظار خشونتهای بیشتر طآلبانی، داعشی و اللەاکبر گویان خیابانی را داشت! حتی انتظار هجمەهای مسلحانە و چماقدارانەی بیشتر از طرف نژادپرستان فاشیست و چماقداران سرمایەی کلان هم بیشتر میشود! پس بە قول “باب دیلان”، از چند فراز و نشیب باید بالا و پائین برویم تا بفهمیم، تا شیر-فهم شویم، پایەی اقتصادی امپریالیسم جهاني و سامانەها و دولتهای سرمایەی کلان، نە دمکراسی، نە احترام بە انسان و ارزشهای دمکراتیک، بلکە استبدادهای مدرن و وحشیگریهای مدرن را پیش پای جهانیان میگذارد! و ما هرروز، نمونەهای تازەتر و عجیبتر آنها را، تجربە میکنیم!

ما مردم، ما ٩٩ درصد کە خلع ید شدەایم، کە از قدرت سیاسی محروم شدەایم، باید با اتحاد و تشکل کارگري، قدرت خود را باز-یابیم و از ارزشهای خودمان دفاع کنیم! راە دیگری نیست! این راە ما، اما، پایەی مادی و اقتصادي دارد؛ بنا براین، بسیار محتمل است! اصلا آسان و بدیهی نیست اما زمینەی اجتماعی دارد؛ ممکن و میسراست و مهمتر از همە اینکە در حال وقوع است. جنبش جلیقە زردها در همین فرانسە، نزدیکترین نمونەی این واقعیتهاست. هفت تپە ها در ایران و میدان تحریرهای بغداد و بصرە و بیروت و شیلی و… حضور سوسیالیسم در انتخابات امریکا … نمونەهای دیگرند…

این جنبش، با ظرفیت تودەگیر و محلیش، میتواند سریعا، اسلامیسم را یا فاشیسم را فلج کند؛ فاجعەهائی نظیر سربریدن ها یا ماجراجوئیهای مسلحانەی فاشیستها را پایان دهد، مخاطرات جنگی و خشن را مانع شود و روز بە روزهم، راهمان، هموارتر شود!

از نظرات و راهنمائیهای خوانندگان، استقبال میکنم.