:Workers’ demands movement orders

Workers’ demands movement orders

Stop prisoner killings

The list of the workers and other inmates killed in this “front “ is getting longer. The executioner has to be stopped. A very clear demand of the communist workers’ movement is: release all political prisoners! When the felons of capital fear falling and kill our children, we must cry louder: .Stop killing the prisoners! The worker-prisoner killings must be stopped

After killing Sattar Beheshti, Hoda Saber, Alireza Karami Kheirabadi, Zahra Bani Ja´goob Mohsen Dokmechi, Mansoor Radpour, Zahra Kazemi, Omidreza Mirsayafi, Heshmat Saran, Alborz Ghasemi, Akbar Mohammadi, Hassan Nahid, Abdurreza Rajabi and Aliakbar Saidi-Sirjani, the frightened executioners killed Afshin Ossanlou

We should answer the felons of capital with a clamorous class mobility; as national as international! However, without a significant movement within the country, the international class support will not give the immediate desired effect. These days, while the oppressors make a big show of their “electoral victory”,  we should sieze the opportunity to challenge their political moderation”

“Stop killing prisoners!” must be our strong, clear demand! It can win broad support, as it invokes our demand for the release of political prisoners. Today, our international political environment is favourable and this movement will resonate far and wide.

.  lMosleh Rebwar

rebwar @ gmail.com

کشتار موقوف!

به حکم جنبش مطالباتی کارگری
کشتارکارگران زندانی موقوف
لیست کارگران و دیگر زندانیان کشته در جبهه ی زندان طولانیتر میشود. باید جلاد را مهار کرد. یک خواست روشن جنبش مطالباتی کارگران کمونیست آزادی زندانی سیاسی است. وقتیکه جنایتکاران سرمایه، از فرط وحشت سقوط فرزندان ما را میکشد، این خواست را باید رساتر فریاد برآورد که کشتار زندانیان موقوف! کشتار کارگران زندانی موقوف!
پس از مرگ ستار بهشتی، هدی صابر، علیرضا کرمی خیرآبادی، زهرا بنی یعقوب، محسن دکمه چی، منصور رادپور، زهرا کاظمی، امیدرضا میرصیافی، ، حشمت ساران، البرز قاسمی، اکبر محمدی، حسن ناهید، عبدالرضا رجبی، محمد کامرانی و علی اکبر سعیدی سیرجانی، جلادان سراسیمه، افشین اسانلو را هم کشتند
پاسخ جانیان سرمایه را با تحرک خروشان کارگری باید داد: کشوری و بین المللی! اما بدون یک تحرک چشمگیر در داخل کشور، پشتیبانی طبقاتی بین المللی آن اثر مطلوب و فوری را نخواهد بخشید. این روزها که سرکوبگران به »پیروزی انتخاباتی« تظاهر میکنند فرصت مناسبتریست که سیاست »اعتدالی« آقایان را به چالش کشید.
باید با خواست قاطعانه ی کشتار زندانیان موقوف که امروز میتواند پشتیبانی وسیع کسب کند به میدان آمد و خواست آزادی زندانیان سیاسی را به میان آورد. امروزه فضای جنبش بین المللی ما هم مساعد است و این جنبش میتواند طنینی فراگیر داشته باشد
مصلح ریبوار

The appropriate response to Khatami´s dull words

Labour demands, a movement that aims towards a Communist partisanship

Endure, for the time being! This was the message from Khatami and the smiling bourgeoisie, on June the 19th 13, to the workers and the exploited. And this “for the time being ” lasts throughout their reign! They´re actually saying: “Submit, or capital will flee the country and unemployment, inflation and misery will get worse! Let alone the possibility of that disaster happening in Syria and Libyan!

The working class holds the key to unemployment, inflation, gender inequality, child labour, drug addiction and thousands of other social venoms spew by this thousand-headed dragon. The labour movement is the best means to harness nuclear and military ambitions of the bourgeoisie and their scramble for power in the region – particularly when we see the swelling ranks (albeit slow) of communist-conscious workers in Egypt, Israel, Turkey, Iraq and so on.

What is more fair and just than to demand an increase in wages – at least above the poverty line – a reduction in working hours, adequate unemployment insurance, equal rights between men and women, a ban on child labour and unconditional freedom of political thoughts and associations?

The communist worker movement is the answer to these gentlemen – a movement that offers an immediate solution to unemployment, which is shorter working hours. This remedy will ease the daily grind of those already in work, while creating jobs for the unemployed. It will also pave the way for an alliance between employed workers and the unemployed ones.

Higher wages – at least above poverty line – and adequate unemployment benefits will lead to a reduction in child labour among impoverished families, who now have little choice but to turn their kids out on the heartless streets to find work.

Unconditional political freedom and the release of all political prisoners, freedom of association and political parties, full economic and social equality between men and women, are other objectives that will guarantee the dignity and independence of women, men and children in society.

This movement does not posterior the struggle for the formation of worker organizations; but priorities it! It is in the furnace of this struggle that future cadres and leaders are born. Though the saying “chicken and egg” comes to mind here – the movement needs a leader.

But, are we at the beginning of a communist movement? There are no shortages of competent and sagacious working class leaders.  What we need is a decisive march towards communism at a time when the capitalist crisis has brought us, the 99%, nothing but misery and hell. Labour leaders must consolidate all their efforts to establish communist organizations on our own arena, to counter bourgeois organizations, which actually perpetuate slave labour and lead to the nowhere land of the Khatami-Hashemi utopia, or similar!

Khatami, the president of the 18th Tir repression1, Hashemi, of the serial killing2, and Roohani, the lackey of this criminal Islamic Republic from the very beginning, have no business deciding the fate of the working class. Let them draw their daggers, as they have done throughout the last three decades. We will face them without fear nor illusions and with effective tactics.

W o r k e r s   a n d   the o p p r e s s e d   i n   T u r k e y ,   B r a z i l ,   G r e e c e ,   S t o c k h o l m ,   L o n d o n ,   P a r i s   a n d   other parts of the world are on   t h e   s t r e e t s ,   o r g a n i sing  s t r i k e s ,   e v e n   s o m e  fed-up p e o p l e   s a t   f i r e   to the calmness of capital   in a cry against the capitalist system, which they know is not sustainable. What is missing is a communist horizon to rid the world of these costly riots, free humanity from these looters’ bloody claws and organize a humane, happy and creative world!

Such an effort requires a concerted effort by us, the 99%, to organize. We mustn’t leave it to the various shades of bourgeois movements such as the feminists or the islamists. Even trade unions have shown themselves to be impotent in the face of this struggle. An independent labour movement is necessary to sweep away the organs of class exploitation and mount the building blocks of socialism and communism.

It is more than a hundred years since the working class began organizing parties on class lines. Decisive victories, revolutions and important gains have been won. Today we are facing a new global challenge which, perhaps, demands a deeper analysis of our past experiences and our theoretical tools. But the practical step now is a communist-conscious labour movement that aims to crush the entire system of capitalism through a revolution! Such a movement thrives on collective action such as strikes as well as conscious and constant analysis of the progresses and setbacks. Local labour councils will spring up and pave the way for the building of communist parties, why even a communist-International.

This is not easy, but still the easiest way out! Any other way will lead to the dead end of capitalism and prolonged and unnecessary suffering of the masses.

Back to Khatami´s and Roohani´s dull words, which echoes that said by leaders of other capitalist countries and lackeys of the bourgeoisie. “Fag, for the time being!” is not only the mantra of Iranian sheikhs but also of the crisis-afflicted Obama and Cameron, even the developing economies like India, China and Russia.

Only to the victims of bourgeois illusions would consider Iran’s latest elections a “triumph.” Both Roohani and lackeys like Rafsanjani and Khatami, as well as Khameneie and others, are all more cautious and alert. Maybe they sense the doom that has been prepared for them by the tsunami of the worker movement.


«حالاحالاها باید جان بکنید!»

پنجشنبه 20 ژوئن 2013

جنبش مطالباتی کارگری در جهت تحزب کمونیستی: جواب به خاتمی است.!


«حالاحالاها باید جان بکنید» این خلاصه ی پیام دیروز (۲۹ خرداد) خاتمی و بورژوازی لبخند است به کارگران و توده های پامال شده و مزدبگیر. واین «حالاها» پیش از پایان عمر حکومتشان تمام نخواهد شد؛ میگویند: آرام، سواری بدهید وگرنه سرمایه اعتماد نمیکند؛ سرمایه گذاری نمیشود و بیکاری و تورم وگرانی و نکبت، همین که هست، خواهد ماند! تازه اگر بلای سوریه و لیبی درانتظار نباشد!!

اما راه حل کارگران برای بیکاری، تورم، گرانی، نابرابری زن، کار کودک، اعتیاد و هزاران زهرمار سرهای گوناگون این اژدهای هزارسر، جنبش مطالباتی کارگری است. چنین جنبشی، بهترین تضمین افسار زدن به جاه طلبیهای اتمی  و ستیزه جویانه ی جناحهای گوناگون بورژوازی و گردنکشیهای سهم خواهانه ی آنان در منطقه، خواهد بود; به خصوص که شاهد گسترش (هرچند آهسته ی) خودآگاهی کمونیستی کارگران در مصر، اسرائیل، ترکیه، عراق و غیره هم هستیم.

چه چیزی از افزایش دستمزدها و حقوقها (حداقل تا بالای خط فقر)، کم کردن ساعات کار، بیمه ی بیکاری مکفی، برابری کامل زن و مرد ، منع کار کودکان و آزادی بیقید و شرط سیاسی، عادلانه تر و برحقتر است؟ یک جنبش مطالباتی کمونیستی جواب آقایان است؛ یک جنبش مطالباتیی که یک راه حل فوری برای بیکاری دارد آنهم کمتر کردن ساعات کار شاغلین است. این چاره، آسودگی شاغلین و به نوا رسیدن بیکاران را همزمان هدف قرار میدهد. و البته مستلزم و آسان کننده اتحاد شاغلین و بیکاران است.

اضافه دستمزد تا، حد اقل، بالای خط فقر همچنین بیمه ی بیکاری مکفی، خود ضمانتی برای منع کار کودکان میشود که غالبا برای کمک خرج خانواده به خیابان بی ترحم رانده میشوند. آزادی بیقید و شرط سیاسی و آزادی کلیه ی زندانیان سیاسی، آزادی تشکلها و احزاب، برابری کامل زن و مرد، استقلال اقتصادی زن با حقوق و دستمزد برابرکه تضمین عینی دیگریست برای حرمت بخشیدن به زن ومرد و کودک جامعه.

 این جنبش، موخر بر مبارزه برای تشکل نیست؛ مقدم برآنست. در کشاکش، غلیان و در کوره ی این جنبش است که کادرهای رهبر وسازمانده پرورده میشوند. البته تسلسل مشهور به «مرغ و تخم مرغ» اینجا هم مصداق دارد: خود این جنبش نیازمند تشکل و رهبری است. اما آیا ما در ابتدای جنبش کارگری کمونیستی هستیم؟ رهبران شایسته و فکور کارگری کم نیستند، همچنانکه سازمان و تشکل هم به کلی از صحنه غایب نیست! آنچه نیازداریم جهتگیری کمونیستی است و این واقعیت که: سرمایه داری با بحران فراگیرش به روشنی نشان داده که جز جهنم، ارمغانی برای ما 99 درصد، ندارد. رهبران کارگری، جا دارد که تلاش خود را بر سازماندهی کمونیستی هم طبقه یی های خود متمرکز کنند. سازماندهی بورژوایی کارگران، مبارزه ی بردگان است برای تداوم بردگی و راه به ناکجا آباد خاتمیهاشمی میبرد!

 خاتمی 18تیر یا هاشمی قتلهای زنجیره یی یا روحانی وردست آقایان (از همان آغاز جمهوری جنایت اسلامی سرمایه) بیجا میکنند برای کارگر تعین تکلیف نمایند. آنان میتوانند شمشیر از رو ببندند، چنانکه دراین سی و چند ساله و به خصوص دراین سالهای اخیر، بسته اند؛ ما هم بدون توهم، و با تاکتیکهای مناسب، با شمشیر آخته ی آنان روبرو میشویم.

کارگران و ستمدیدگان ترکیه، برزیل، یونان، استکهلم، لندن، پاریس و به خیابان میایند، اعتصاب سازمان میدهند، حتی برخی جان ـ به ـ لب رسیده، آتش به سامان سرمایه میزنند و به زبان حال فریاد برداشته اند که این نظام سرمایه و تاراج را آینده یی نیست. آنچه دراین میان کم میاوریم یک افق روشن، یک افق کمونیستی است که این شورشهای پرهزینه به بار نشینند و جهان از چنگال خون چکان این تاراجگران آزاد شود تا زندگی خلاق و شاد انسانی را سازمان دهیم.

چنین مهمی، نیازمند کوشش هماهنگ ما، 99 درصد، است. این کوشش هماهنگ، نیازمند سازماندهی است. سازماندهیهای گوناگون بورژوایی، فمینیستی، اسلامی یا حتی سندیکایی، نشان داده اند که از عهده ی این مهم برنمیآیند. سازماندهی مستقل کارگری کمونیستی برای روبیدن بساط ستم طبقاتی و بنای سوسیالیسم و کمونیسم حریف این میدان است؛ یک سازماندهی مستقل از بورژوازی!

بیش از صد سال است که نیروهایی کارگری واجتماعی چنین احزابی را سازمان داده اند و میدهند. پیروزیها، انقلابها و دستاوردهای مهم و بینظیری راهم به ثمر رسانده اند. امروز، البته، در برابر چالشهای جهانی نوینی هستیم که، چه بسا، به جمعبندیهای عمیق تجارب و حتی به-روزکردنهای تئوریک نیازمند هستیم. اما گامهای عملی کنونی، همین جنبش مطالباتی است با جهتگیری کمونیستی؛ یعنی جهتگیری عبور انقلابی از کل سیستم سرمایه داری! چنین جنبشی متضمن اعتصابها، پیشرویها و عقبنشینیهای آگاهانه ای است که طی آن سازمانهای محلی و محدود کارگری قد میکشند و راه خودرا به طرف تشکیل احزاب سراسری و حتی بین الملل کمونیستی میگشایند.

کارآسانی نیست اما آسانترین راه است! به این معنی آسانترین راه که راههای دیگر به بیراهه ی سرمایه داری و حفظ این ستمکده میانجامند که باید راه را دوباره برگشت و رنج بیشتری را به خود و توده های ستمدیده هموارکرد.

برگردیم به صحبتهای پاخورده ی خاتمی و روحانی که در کشورهای دیگر و از زبان دیگر نوکران سرمایه میشنویم. «حالاحالاها باید جان بکنیدو این «حالاها» پایانی هم ندارد! این، نه تنها، ورد «ان یکاد» شیوخ سرمایه در ایران که لقلقه ی زبان همه ی سرکردگان این جهنم جهانی، از اوباما و کامرون بحران زده گرفته تا اربابان اقتصادهای صعودی هند و چین و روسیه هم هست.

تنها توهم زدگان به بورژوازی در ایران، از «پیروزی» انتخاباتی سرمست به نظر میرسند وگرنه، چه روحانی و دنباله هایی مثل هاشمی و خاتمی، چه خامنه یی و بقیه، محتاطانه تر و به عبارت بهتر هشدار دهنده تر ظاهر میشوند. شاید پی برده اند که سونامی جنبش کارگری چه افق سهمناکی برایشان تدارک دیده است.

مصلح ریبوار



!Well done

!Well done

From the squares, from the streets

,To strikes

!Ya, Well done

!Occupy ALL streets

!N strike

From Taksim Square n Tahreer Square

2 Tehran ´n Madrid n many others

Not only 70 of the whole 80 cities in Turkey

But thousands of cities n squares all around the whole world

In the world´s very hearts n squares

In Greece not only Athens, neither only London in GB, nor only Stockholm´s Rinkeby or Husby

N newly

!!Rio de Janeiro!!

Bravo Rio; Bravo

 Bravo Sao Paulo

And many other squares

So busy squares

And also Wall Street

… Everywhere

ya ya


!Occupy! Occupy

Not only Wall Street

But also all streets

Occupy all streets

All streets

N strike!

And go on

From all the squares, from all the streets

,To strikes

Ya, Well done

Deliver the message

From Taksim

to Tahreer n much more

Athens n even more, to Hackney in London, even more

Stockholm´s Rinkeby n Husby even more

And newly

Rio de Janiero

Sao Paulo…

Ya almost everywhere

you can hear

!everyone cries out: Occupy all streets

!N strike

?Did I say everyone

!O, Except their god; the god of the market

The god of Rich Men’s World

The market

It´s afraid

…Even scared of this voice

Occupy all streets

!Then go on n strike

From all those squares, from all those streets

,To strikes

!Ya, well done

!Well well done

M Rebwar